Hâlet-i Ruhiye Şarkıları - 1

Ah Efendim!

Önemi yok halimin..

bulamadım..

ne kadar aradımsa da arşivlerinde yok mail adresinin.

oysa babamdan görmüştüm teknolojiye güvenilmemesi gerektiğini.

her gördüğümü öğrenemediğimden,

her öğrendiğimi eyleyemediğimden..

kaybettim.

belki de günün birinde böylesine arayacağımı düşünemediğimden, sağlama almamıştım.

bir zamanlar kurduğum samimi, yürekten cümleleri özleyeceğimi

nereden bilebilirdim?

yüreğimin halden hale geçeceğini

nereden bilecektim?

yitirdim...

Bab' Aziz

"canınla süpür cananının eşiğini

ancak o zaman gerçek aşık olursun."

tatlı bi hayal

Kapım çalındı. 

Açtım. 

Gözlerime inanamadım. 

'Evet', diyordun ' bu bilinçsiz körlüğün, kalbimin sözlerini anlamaktan uzak'. 

Şekva etmemiştim. 

'Yine mi sabahladın?' diye sordun. 'Hayır' dedim.

 'Nasıl yani?' dedin alay ederek 

'yanımda ne akşam, ne de sabah var demek mi istiyorsun?'

-Sadık Yalsızuçanlar'ın Yakaza'sından-

----

tatlı bi hayal bu.. hafif hüzünlü olsa da.. 

elimdeki kitabın bu satırlarını okuduğumda gözümde canlanan ve tarifi zor bi tebessüm konduran yüzüme. 

öyle garip bi hayal işte..

"elini uzat desem uzatır mısın?" dediğimde; 

gülümseyerek, "hiç bırakmamıştım ki zaten" diyen dostun hayali..

hiçbir zaman gerçekleşemeyecek olanlarından..

-Elifin uçsuz bucaksız hayal dünyasından-

Benden Geçti Aşk!

 

İngilizcede aşka düşmek diyolar; "fall in love"

Aşk düşülen bişeymiş gibi geliyo kulağa. Düşük bişey.. Hastalıklı bişey.. Olumsuz çağrışımlar...

Oysa aşka düşmek yerine aşkın "ben"den geçmesi daha hoş geliyo kulağıma..

Aşk'ın vasıflarına daha uygun gibi..

Aşk; yerçekiminin etkisini dahi kaldırır "ben"in üzerinden.

Düşmek nerede kaldı, ayakları yere değmez ki!

Velhasıl; aşk geçip gider "ben"lerimizden.

Giderken de farklı izler bırakır her birirmize, kendi karakterimize göre.

Nasılsak, öyle tecrübe ederiz çünkü aşkı da.

Geride, ya isyan kalmıştır, ya yangın..

Ama ikisi de durulur.. İkisinin alevi de söner.

Hayatta her şey bir gün sükunete kavuşur.

"Ben"lerimizden geçtikten sonra yorgunluk yerine olgunluk bırakması, bu gecenin temennisi olsun!

Hislerime tercüman olmuşsun Ümit Meriç!

Cip kullanan baş örtülü kadınlar beni çok rahatsız ediyor

Sadece baş örterek Müslüman olunmuyor değil mi?

Çok hassas, çok zor bir şey Müslüman olmak. Ben MÜSİAD’ın Yüksek İstişare Heyeti’ndeydim. Orada bir konuşma yaptım ve dedim ki, “Beni en çok rahatsız eden, cip direksiyonundaki başı örtülü hanımlar.” Niye dediler? “Bir Müslüman’ın bu kadar aç insanın olduğu, kadınların bir ay iğne oyası yapıp 60 milyon kazandığı bir ülkede, bilmem kaç milyarlık cipin tepesinde dolaşmaya hakkı yok... Bir insan olarak muhakkak bir araba alınabilir. Ama bir cip? Bir Müslüman’ın cipe yatıracak parası olmamalı. Parası o kadar çoksa, gitsin İstanbul’un fakir semtlerine, ara sokaklarda dolaşsın, bakkallardaki o ekmek borçları nedeniyle kabarmış olan hesapları ödesin” dedim. Ve emin olun, bunu duyan çok zengin bir işadamının hanımı, cipini satmış ve bakkal, bakkal dolaşıp yoksulların hesaplarını kapatmış. Müslümanlık bu kardeşim! Yani, “Vakko eşarp mı alayım, yoksa Versace mi?” tartışması değil.

kaynak : http://bit.ly/vtdux9